Kościół a metoda Silvy

 pamięć

Trzy lata temu w Czasie Miłosierdzia (1996 r. nr 12) w rubryce “Katolik wobec współczesnych zagrożeń” został opublikowany artykuł dotyczący kursów doskonalenia umysłu ze szczególnym uwzględnieniem metody Silvy. W wyżej wymienionym artykule metoda ta została uznana za niebezpieczną ze względu na proponowane techniki okultystyczno-magiczne. Był to jeden z pierwszych głosów krytycznych w Polsce przestrzegających katolików przed kursami Silvy.

Owe głosy krytyczne stały się powodem interwencji dyrektora Metody Silvy -Polska, Spółka z o.o., pana Andrzeja Wójcikiewicza w Episkopacie Polski. Poniżej podajemy chronologię wydarzeń związaną z wyjaśnianiem niniejszej sprawy przez pana Wójcikiewicza.

Chronologia wydarzeń

1) Wrzesień 1996 r. - pan Andrzej Wójcikiewicz, dyr. Spółki z o.o. Metoda Silvy - Polska, zaniepokojony krytycznymi uwagami dotyczącymi tejże Metody ze strony mediów katolickich poprosił o osobiste spotkanie z ówczesnym Sekretarzem Episkopatu, ks. bp Tadeuszem Pieronkiem.

2) Styczeń 1997 r. - w następstwie spotkania pan Wójcikiewicz wystosował list do ks. bp Tadeusza Pieronka, w którym napisał, iż jest gotów udostępnić wszystkie materiały do wglądu i oceny, aby to, co robi nie było w niewłaściwy sposób przez Kościół interpretowane.

3) Wrzesień 1997 r. - pan Wójcikiewicz otrzymuje, jak sam uważa, pierwszą oficjalną opinię Episkopatu, napisaną przez ks. bp Zygmunta Pawłowicza. Opinia ta była negatywna.1 Przyczynę tej negatywnej opinii pan Wójcikiewicz widział w tym, iż ks. bp Pawłowicz oparł się głównie na pewnych wypowiedziach i publikacjach Jose Silvy, ocenionych jako niezgodne z doktryną Kościoła.

4) Listopad 1997 r. - pan Wójcikiewicz występuje do ks. bp Pieronka z prośbą o zrewidowanie stanowiska Kościoła w stosunku do kursów przez niego prowadzonych. W liście pisze, że technika kursów wywodzi się z psychologii, a “Samokontrola Umysłu nie rości sobie prawa do rozstrzygania kwestii teologicznych ani do formowania jakichkolwiek psychologicznych dowodów na istnienie świata duchowego, opisywanego przez teologię. Raczej przedstawia pewną metodę, która może być użyteczna w rozwiązywaniu różnorakich problemów przy użyciu intuicji.”2 Pan Wójcikiewicz wyraził też gotowość oddzielenia nazwy metody od nazwiska jej twórcy. Jako dowód dołączył pozytywną opinię na temat kursów Samokontroli Umysłu według Metody Silvy, napisaną przez abp, Prymasa Meksyku - Alberto Rivera Carrera.

5) Styczeń 1998 r. - pan Wójcikiewicz otrzymał list od ks. bp Tadeusza Pieronka wraz z, jak pisze, ostateczną opinią ks. bp Zygmunta Pawłowicza na temat kursów Samokontroli Umysłu. W swej opinii bp Pawłowicz pisze m.in. że “... nie można wnosić zastrzeżeń natury religijnej odnoszących się do prowadzonych (...) Kursów Samokontroli Umysłu” oraz “W związku z tym opinia teologiczna wydaje się być niepotrzebną, gdyż należy uszanować autonomię nauk psychologicznych”3. Z opinii ks. bp Pawłowicza pan Wójcikiewicz wyciągnął wniosek, że “władze kościelne zakwalifikowały prowadzone w Polsce Kursy Samokontroli Umysłu do dziedziny psychologii rozwoju osobistego, opartego na naturalnych zdolnościach człowieka i jako takie, nie dotyczące religii i nie podlegające opinii teologicznej”.4

6) Powyższe wnioski były powodem wysłania przez pana Wójcikiewicza do wszystkich wykładowców kursów Silvy w Polsce Memorandum, w którym czytamy: “Władze kościelne akceptują kursy Samokontroli Umysłu prowadzone w Polsce jako zgodne z doktryną religii katolickiej.”5

Zapewne owo Memorandum spowodowało, iż osoby odpowiedzialne za pracę Ośrodka Profilaktyki Naturalnej “Melampos” w Białymstoku umieściły na swojej ulotce reklamującej różnego rodzaju kursy informację następującej treści: Episkopat Polski wyraził pozytywną opinię o ćwiczeniach samokontroli umysłu metodą Silvy.

Ulotki z taką treścią stały się przedmiotem konsultacji z ks. abp Stanisławem Szymeckim, który spróbował wyjaśnić tę sprawę w Episkopacie. W rezultacie na ręce naszego Księdza Arcybiskupa wpłynęło zamieszczone obok pismo.

Joanna Jarzębińska, Marek Szczebiot

Przypisy:

1Pawłowicz Zygmunt, bp, Opinia dotycząca metody “Doskonalenia Umysłu” Jose Silvy. [w]: Posacki Aleksander, dlaczego nie Metoda Silvy..., Kraków [1998], s.91-95. s. 10-11.

2Wójcikiewicz Andrzej, Kościół a metoda Silvy. Tajemnice Umysłu 1998 nr 2 s. 19

3Pawłowicz Zygmunt, bp. Opinia dotycząca Kursów Samokontroli Umysłu prowadzonych przez p. Andrzeja Wójcikiewicza. [w]: Wójcikiewicz Andrzej, Kościół a metoda Silvy, op.cit., s. 20. Ten sam tekst został również wydrukowany w czasopiśmie Nieznany Świat w artykule zatytułowanym “Silva w niełasce - metoda rozgrzeszona” ( 1998, nr 10, s.48-49).

4Wójcikiewicz Andrzej, Kościół a metoda Silvy, op.cit., s. 20.

5Wójcikiewicz Andrzej, Memorandum 2/98. [w]: Silva w Niełasce - metoda rozgrzeszona. Nieznany Świat 1998 nr 10 s.49.

Powrót na stronę Artykuły

PUNKT © 1995-2010